Her kodlama ajanı oturumu boş başlar. Claude Code bunu kendi dokümantasyonunda söylüyor: her oturum taze bir bağlam penceresiyle başlar. Araç, dün söylediklerinizi, konuşma dışında bir şey bunu ileriye taşımadıkça hatırlamaz. Dolayısıyla yapay zeka oturumları arasında bağlamı nasıl koruyacağınızı öğrenmek tek bir püf noktası değil; belirli bir bağlam parçasının dört katmandan hangisine ait olduğunu bilmek ve oturum bitmeden onu oraya koymaktır.
Bu rehber dört katmanı sırayla ele alıyor: aracın başlangıçta okuduğu talimat dosyaları, aracın kendisi için yazdığı notlar, oturum devam ettirme ve ilk üçünün sağlamadığı paylaşılan çalışma kaydı. İlk üçü Claude Code, Codex ve Gemini CLI'ın özellikleri. Dördüncüsü ise Sharkly'nin devreye girdiği yer; çünkü hedefi, tartışmayı, çalıştırmaları ve kabulü taşıyan bir Görev, ikinci bir kişinin okuyabileceği tek katmandır. Hâlâ sohbet etmekle görev atamak arasında karar veremiyorsanız, bir yapay zeka ajanıyla sohbet etme veya Görev atama rehberimiz bu yazının tamamlayıcısı.
Özet
Bağlam bir oturumu dört yerde atlatır. Talimat dosyaları (CLAUDE.md, AGENTS.md, GEMINI.md), aracın her seferinde tutması gereken kuralları taşır. Otomatik bellek, aracın öğrendiği düzeltmeleri ve tercihleri taşır. Oturum devam ettirme, tek bir konuşmayı tek bir kişi için tek bir makinede ileriye taşır. Çalışma kaydı, yani açıklaması, yorumları ve yürütme günlüğüyle bir Görev ise neye karar verildiğini, neyin çalıştığını ve neyin bir kişi tarafından kabul edildiğini taşır ve paylaşılan tek katman budur. Her bağlam türünü kendi katmanına koyarsanız, taze bağlam penceresi artık bir kayıp olmaktan çıkar.
1. Katman: Aracın başlangıçta okuduğu talimat dosyaları
Talimat dosyaları, bir kez yazdığınız ve aracın her oturumda yüklediği bağlamdır. Başlıca her CLI'ın bir tane dosyası vardır ve benzer şekillerde çözümlenirler.
| Araç | Dosya | Nasıl çözümlenir |
|---|---|---|
| Claude Code | CLAUDE.md (proje veya .claude/CLAUDE.md), ~/.claude/CLAUDE.md (kullanıcı), CLAUDE.local.md (kişisel, gitignore'da) |
Çalışma dizininden ve onun üstündeki her dizinden yüklenir, kökten aşağıya doğru birleştirilir; alt dizin dosyaları talep üzerine yüklenir |
| Codex | AGENTS.md, genel kapsam için ~/.codex/AGENTS.md ve geçici geçersiz kılmalar için AGENTS.override.md ile birlikte |
Git kökünden aşağıya doğru birleştirilir, project_doc_max_bytes ile sınırlandırılır, varsayılan olarak 32 KiB |
| Gemini CLI | GEMINI.md, genel kapsam için ~/.gemini/GEMINI.md ile birlikte |
Genel, çalışma alanı ve tam zamanında keşif; /memory show birleştirilmiş sonucu yazdırır |
Bu katmanı faydalı tutan iki alışkanlık var. Dosyaları kısa tutun: Claude Code'un önerisi dosya başına 200 satırın altını hedefler, çünkü dosya büyüdükçe uyum düşer. Ve başka türlü yeniden açıklayacağınız gerçekleri yazın; derleme komutları, kurallar ve geçen oturumda sohbete yazdığınız kural gibi. Bir depoda zaten bir AGENTS.md varsa, yalnızca @AGENTS.md içeren bir CLAUDE.md bunu içe aktarır, böylece her iki araç da tek bir kaynağı okur. Bu katmandaki her şey zorlama değil, bağlamdır; Claude Code bellek dokümantasyonu, bir eylemi engelleyen şeyin bir talimat değil, bir hook olduğunu açıkça belirtir.
2. Katman: Aracın kendisi için yazdığı notlar
Claude Code'un otomatik belleği, insanların var olduğunu unuttuğu katmandır. Çalışırken Claude; rolünüz ve tercihleriniz, ona verdiğiniz düzeltmeler, koddan çıkaramayacağı proje bağlamı ve depo dışındaki şeyleri nerede bulacağı hakkında notlar kaydeder. Bunlar ~/.claude/projects/<project>/memory/ altında bulunur ve ilk 200 satırı veya 25 KB'ı her oturumun başında yüklenen bir MEMORY.md tarafından dizinlenir. Konu dosyaları talep üzerine yüklenir.
Üç sınır önemlidir. Otomatik bellek depo başına geçerlidir ve çalışma ağaçları (worktree) arasında paylaşılır. Makineye özeldir, yani masaüstünüzdeki notlar dizüstü bilgisayarınızda yoktur. Ve /compact işleminden sağ çıkar, çünkü sıkıştırma diskteki dosyaları değil konuşmayı yeniden yazar. Neyin kaydedildiğini görmek için /memory komutunu çalıştırın; kapatmak için autoMemoryEnabled değerini false yapın veya CLAUDE_CODE_DISABLE_AUTO_MEMORY=1 dışa aktarın.
Bu katmanı bir kez söyleyip kalıcı olmasını beklediğiniz türden şeyler için kullanın: "her zaman pnpm kullan," "API testleri yerel bir Redis gerektiriyor." Bir ekip arkadaşının ihtiyaç duyacağı kararlar için buna güvenmeyin; o yalnızca size aittir.
3. Katman: Oturum devam ettirme
Bazen ihtiyacınız olan bağlam konuşmanın kendisidir. Claude Code oturumları diskte saklar: claude --continue geçerli dizindeki en son konuşmayı yeniden açar, claude --resume <id-or-name> belirli bir konuşmayı yeniden açar ve --fork-session yeni bir oturum kimliği oluşturarak bir kontrol noktasından, üzerine yazmadan dallanmanızı sağlar. /clear yapmadan önce bir oturumu /rename ile yeniden adlandırın ki tekrar bulabilesiniz. Codex, geçerli depodan son bir sohbeti yeniden açmak için codex resume sunar.
Devam ettirmenin bir maliyeti var. Her istek tüm konuşmayı taşır, dolayısıyla uzun ömürlü bir oturum tek satırlık bir soru için taze bir oturumdan daha fazla kullanım tüketir. Odak talimatıyla birlikte /compact, örneğin /compact Focus on the migration plan, ayrıntıyı yer kazanmak için harcar. Sıkıştırmadan sağ çıkan şey, özet ve talimat dosyalarının yeniden yükledikleridir; yalnızca konuşmada verilen ve özetlenmeyen her şey kaybolur. Devam ettirmeyi öğle arasını köprüleyen bir araç olarak görün, ekibin belleği olarak değil.
4. Katman: Çalışma kaydı
İlk üç katmandan hiçbiri, bir ekip arkadaşının perşembe günü sorduğu soruya yanıt vermez: ajan salı günü ne yaptı, neden ve kim kabul etti? Talimat dosyaları kuralları tutar. Otomatik bellek bir kişinin tercihlerini tutar. Devam ettirilen bir oturum, bir kişinin tek bir makinedeki konuşmasını tutar. Karar, çalıştırma ve kabulün paylaşılan bir kayda ihtiyacı vardır ve o kayıt bir Görev'dir.
Sharkly'de göreve dayalı bir çalıştırma; Görev başlığını ve açıklamasını, son yorumları ve çalıştırmayı tetikleyen yorumu, Ajanın talimatlarını ve Yeteneklerini (Skills) ve Görev için yapılandırılmış depoları içerir. Bağlam devri budur: sonraki çalıştırma, önceki oturumun belleğinden değil Görev'den başlar. İlerleme, izleme olayları ve sonuç Görev'e döner ve yürütme günlüğü bir çalıştırmanın neden kuyruğa alındığını, ne zaman başlayıp bittiğini, araç çağrılarını, tetikleme kaynağını ve hata ayrıntılarını kaydeder.
Ürün dokümantasyonundaki iki kural, neyin nereye gideceğine karar verir ve her ikisi de özellik değil, sınır kuralıdır. Bağımsız Ajan Sohbeti oturumları onları oluşturan kişiye aittir ve diğer üyeler erişim almaz; ekip bir sonuca ihtiyaç duyuyorsa, onu Görev açıklamasına veya bir yoruma kopyalayın. Ve bir Görev üzerindeki Ajan sohbeti bir yorum değildir: Etkinlik'te görünmez, dolayısıyla orada alınan bir karar, biri onu yazmadıkça görünmez olur. Claude Code proje yönetimi rehberimiz, bir değişikliği issue'dan incelemeye taşıyan Görev'i gösteriyor.
Tam olarak bu makalenin konusu olan tuzağa işaret ettiği için bir ayrımı daha alıntılamaya değer. Bir Crew, paylaşılan Görev dizini yeniden kullanımını etkinleştirebilir, böylece sonraki bir Ajan üyesinin çalıştırması, aynı Bilgisayar üzerindeki önceki üyenin yerel değişikliklerini devralır. Bu ayar dosya sistemi durumunu paylaşır, önceki Ajanın sağlayıcı oturumunu değil. Dosyalar ileriye taşınır; modelin konuşması taşınmaz. İkinci Ajanın birinci Ajanın gerekçesine ihtiyacı varsa, bu Görev'de olmalıdır.
Her bağlam türünü kendi katmanına koymak
| Bağlam türü | Katman | Örnek |
|---|---|---|
| Her oturumda geçerli kural | Talimat dosyası | Commit'lemeden önce test paketini çalıştır |
| Düzeltme veya tercih | Otomatik bellek | npm değil, pnpm kullan |
| Yarım kalmış keşif | Oturum devam ettirme | Dünkü hata ayıklama akışı |
| Birkaç Ajanın paylaştığı yeniden kullanılabilir prosedür | Yetenek (Skill) | Sürüm kontrol listesi |
| Hedef, kapsam, kabul kriterleri | Görev açıklaması | Geliştirilen gereksinim |
| Kararlar, kanıtlar, inceleme bulguları | Görev yorumları | B seçeneğinin neden seçildiği |
| Neyin çalıştığı, ne zaman ve nasıl bittiği | Yürütme günlüğü | Başarısız göç çalıştırması |
Yetenekler kendi satırını hak ediyor. Bir Yetenek, tekrar tekrar uygulanması gereken rehberlik için yeniden kullanılabilir talimatları ve destekleyici dosyaları paketler ve yerel bir Runtime dizininde keşfedilen bir Yetenek, tek bir dizüstü bilgisayarda yaşamayı bırakması için organizasyona içe aktarılabilir. Sharkly'deki Yetenekler rehberimiz kapsam ve bağlamayı ele alıyor, kodlama ajanı yeteneğinin ne olduğu ise dosya biçimini ele alıyor.
Bağlam nasıl çalıştığınızla ilgiliyse talimat dosyalarını ve otomatik belleği kullanın. Bağlam ekibin neyi geliştirdiğiyle ilgiliyse ve başka biri okuması gerekebilirse bir Görev kullanın. Sharkly, Claude Code, Codex veya diğer yürütme araçlarının yerini almaz; bu araçların tutmadığı paylaşılan kaydı ekler.
SSS
/compact CLAUDE.md dosyamı kaybeder mi? Hayır. Proje kökündeki CLAUDE.md sıkıştırmadan sonra diskten yeniden okunur. Yalnızca konuşmada verilen talimatlar kaybolabilir; bunları dosyaya taşıyın.
Otomatik bellek ekibimle paylaşılır mı? Hayır. Ana dizininizin altında, depo başına saklanır ve hiçbir zaman senkronize edilmez. Ekibin görebileceği bağlam, sürüm kontrolüne alınmış bir talimat dosyasına veya bir Görev'e aittir.
Sharkly'deki bir Ajan önceki bir çalıştırmayı hatırlayabilir mi? Her çalıştırmada Görev'i, son yorumlarını ve tetikleyen yorumu alır; hatırlamanın kalıcı biçimi budur. Önceki çalıştırmanın özel konuşmasını almaz. Bir çalıştırmanın neleri içerdiği için Sharkly'deki Ajanlar yazısına bakın.
Peki ya MCP bellek sunucuları? Modelin sorgulayabileceği beşinci bir depo eklerler; bir kod tabanının yapısal hatırlanması için kullanışlıdır. Yine de bir değişikliği kimin kabul ettiğini kaydetmezler, dolayısıyla onları bir çalışma kaydının yerine değil, onunla birlikte kullanın.
