Claude Squad, Conductor ve tmux Karşılaştırması: Kendin Yap Ajan Kurulumları

Aynı anda iki kodlama ajanı çalıştırmaya başladınız çünkü biri çok yavaştı. Şimdi beş tane çalıştırıyorsunuz ve zor olan kısım onları başlatmak değil. Hangi terminalde hangi ajanın olduğunu hatırlamak, her birinin neyi değiştirdiğini takip etmek, hangi dalın birleştirilmesinin güvenli olduğunu bilmek ve kırk dakika önce sessizleşen ajanın işi bitirdiğini mi yoksa takılıp kaldığını mı anlamak. Paralellik kolay kazançtı. Onu takip etmek ise her gün ödediğiniz bedel.

İşte DIY paralel ajan araçlarının düşürmeye çalıştığı bedel bu. Conductor, Claude Squad ve elle yazılmış tmux artı git worktree betikleri hepsi aynı ilk sorunu çözüyor: her ajana kendi izole çalışma alanını vermek, böylece birden fazla çalışma birbirinin dosyalarına dokunmadan aynı anda ilerleyebilsin. Bunu iyi yapıyorlar ve tek makinede çalışan tek bir geliştirici için ihtiyacınız olan her şey bu olabilir. Bu yazı her birinin ne yaptığını, nerede durduğunu ve pencere yönetiminin sessizce bir ekip sorununa dönüştüğü çizgiyi dürüstçe ele alıyor.

İşte o çizgide Sharkly devreye giriyor ve bu makale sizi tam da o iş akışında gezdirecek. Sharkly, Claude Code'un, Codex'in ya da herhangi bir DIY çalıştırıcının yerini almıyor. Zaten kullandığınız araçların etrafındaki paylaşılan Görev, Bilgisayar, bağlam ve inceleme katmanı; böylece ajan işi özel terminallerde kaybolmak yerine talepten yayına kadar görünür kalıyor. Kurulumunuz hâlâ tek ekrana sığıyorsa öyle devam edin. Haftalar önce sığmamaya başladıysa yazının ikinci yarısı tam size göre.

Kısa özet

Conductor, Claude Squad ve düz tmux artı git worktree'ler, kendi makinenizde birden fazla AI kodlama ajanını paralel çalıştırmanın üç yolu. Conductor, tek başına yerel çalışmalar için tasarlanmış ücretsiz bir Mac uygulaması. Claude Squad, tmux oturumlarının ve git worktree'lerin üzerine bir geçiş aracı koyan platformlar arası bir terminal uygulaması. Düz tmux artı worktree betikleri ise size tam kontrol ve sıfır soyutlama sunar. Üçü de paralel yürütmede ustalaşmış durumda. Hiçbiri bir ekibe paylaşılan görünürlük, inceleme ya da devir teslim sağlamak için tasarlanmadı ve işte tam bu noktada Sharkly gibi bir orkestrasyon katmanına geçiş yaparsınız.

Asıl darboğaz paralellik değil

İzolasyon çözülmüş bir sorun. Bir git worktree, tek bir deponun birden fazla dalı aynı anda ayrı dizinlere çekmesine olanak tanır; böylece her ajan kodun kendi kopyasını düzenler ve kendi dalına commit'ler. Paylaşılan çalışma ağacı yok, çakışan yarım uygulanmış diff'ler yok. Bu karşılaştırmadaki her araç aynı ilkel yapı üzerine kurulu. Mekaniği ayrıntılı öğrenmek isterseniz AI kodlama ajanlarıyla git worktree kullanımı rehberimiz komutları ve dikkat edilmesi gereken noktaları ele alıyor.

Peki izolasyon bedavaysa, neden çok sayıda ajan çalıştırmak hâlâ kaotik hissettiriyor? Çünkü bir ajanın ürettiği işin, bir insanın bulabileceği, okuyabileceği, değerlendirebileceği ve üzerine aksiyon alabileceği bir yere gitmesi gerekiyor. Tek bir makinede bu "yer", kendi kısa süreli hafızanız ve geri kaydırma tamponunuzdur. İki ajanda bu idare eder. Beşte yıpranmaya başlar. İkinci bir kişinin ajanlarınızın ne yaptığını bilmesi gerektiği anda ise kırılır.

Önemli olan ayrım şu. Ajanları paralel çalıştırmak bir çalışma zamanı sorunudur: süreci başlat, ona izole bir dizin ver, işini yapmasına izin ver. Ürettiklerini incelemek ve koordine etmek ise bir iş akışı sorunudur: sonuç nerede yaşar, kim kabul eder, takılanlara ne olur. DIY araçları ilk sorunda mükemmel. Aşağıdaki üç bölüm her birini kendi koşullarında değerlendiriyor, ardından kurulumunuz büyüdükçe ikinci soruna ne olduğuna bakıyoruz.

Conductor: tek başına paralel çalışmalar için ücretsiz Mac uygulaması

Conductor, birden fazla Claude Code ajanını yan yana çalıştırmak için tasarlanmış yerel bir Mac masaüstü uygulaması. Bir depoyu işaret ediyorsunuz, bir değişikliği tarif ediyorsunuz ve uygulama her çalışmayı git worktree ile desteklenen kendi çalışma alanında başlatıyor. Terminal sekmeleri arasında gidip gelmek yerine pencereli bir görünüm elde ediyorsunuz: her ajan için bir sütun, her birinde kendi konuşması, diff'i ve durumu. Sohbetler arasında geçiş yapar gibi aralarında tıklayarak geziniyorsunuz.

İyi yaptığı şey, tek bir kişi için terminal defter tutma işini ortadan kaldırmak. Hiçbir tmux komutu yazmıyorsunuz. Hangi bölmenin hangisi olduğunu hatırlamıyorsunuz. Uygulama worktree'leri takip ediyor, diff'leri gerçek bir diff görüntüleyicide gösteriyor ve yerinizi kaybetmeden ajanlar arasında atlamanıza izin veriyor. Tek bir kod tabanında üç dört Claude Code oturumu çalıştırıp aklını kaçırmak istemeyen Mac'teki tek geliştirici için temiz, düşük sürtünmeli bir çözüm. Ücretsiz indirilebiliyor ve bir sunucuda yapılandırılacak hiçbir şey yok çünkü sunucu da yok.

Sınırlar, bu güçlü yönlerin diğer yüzü. Conductor yalnızca macOS'ta çalışıyor, dolayısıyla Linux kullanan bir ekip arkadaşı kurulumunuzu paylaşamaz. Farklı ajanların karışımı yerine çalışma zamanı olarak Claude Code etrafında kurulmuş. Ve tek kullanıcılı bir masaüstü uygulaması: çalışma alanları, diff'ler ve kararlar Mac'inizde yaşıyor. Başka bir mühendis sizin Conductor'ınızı açıp ajanlarınızın ne yaptığını göremez ve hangi değişikliği kimin kabul ettiğine dair paylaşılan bir kayıt yok. Bu bir kusur değil. Bu bir kapsam. Conductor tek pilotlu bir kokpit.

Conductor'ı şu durumda kullanın: Mac'te Claude Code çalıştıran tek bir geliştiriciyseniz ve "birçok terminal"den "tek sakin pencere"ye en hızlı yolu istiyorsanız. Başka bir şeye yönelin: ikinci bir kişinin bu çalışmalardan herhangi birini görmesi, incelemesi ya da devralması gerektiğinde.

Claude Squad: üstünde TUI olan tmux ve worktree'ler

Claude Squad, birden fazla ajanı izole çalışma alanlarında yöneten açık kaynaklı bir terminal uygulaması. Arka planda titiz bir mühendisin elle betikleyeceği şeyi yapıyor: her ajan için bir git worktree oluşturuyor ve her ajanı kendi tmux oturumunda çalıştırıyor, ardından ajanlarınızı listeleyebilmeniz, herhangi birine geçebilmeniz ve hangilerinin çalıştığını, beklediğini ya da bittiğini görebilmeniz için üzerine bir metin arayüzü koyuyor. Platformlar arası çalışıyor, macOS ve Linux'ta çalışıyor ve tek bir çalışma zamanına bağlı değil. Claude Code, Codex, Aider ve diğer CLI ajanlarını sürebiliyor, bu da onu araçları karıştıran geliştiricilerin favorisi yapıyor. Kaynak kodu GitHub'daki Claude Squad deposunda bulunuyor.

Cazibesi, güvendiğiniz ilkel yapıları gizlemeden gerçek bir aracın ergonomisini sunması. Yine worktree'ler ve tmux elde ediyorsunuz, yani hiçbir şey sihir değil ve her şey incelenebilir, ama artık yapıştırıcıyı elle yazmayı bırakıyorsunuz. Yeni bir ajan başlatmak üç komutluk bir ritüel değil, tek bir tuş vuruşu. Bir ajanı duraklatmak kaynaklarını serbest bırakıyor ve dalını koruyor. Zaten terminalde yaşıyorsanız ve sekmeler arasında gezinebileceğiniz bir ajan filosu istiyorsanız, Claude Squad ne düz betiklerin ne de masaüstü uygulamalarının yakalayamadığı tatlı noktayı tutturuyor. Birden fazla Claude Code ajanını paralel çalıştırma rehberimiz, onun otomatikleştirdiği aynı tmux ve worktree desenini gösteriyor.

Sınırları, içinde yaşadığı terminalin sınırları. Durum makinenize ve kabuğunuza yerel. Oturumu kapattığınızda paylaşılan tablo da onunla birlikte kapanıyor. Bir yöneticinin açabileceği bir zaman çizelgesi yok, sizden başka bir inceleyicinin bir değişikliği kabul edebileceği ya da reddedebileceği bir yer yok, bir ekip arkadaşının sıradaki görevi çekebileceği bir kuyruk yok. Claude Squad mükemmel bir tek operatörlü komuta merkezi. Hiçbir zaman bir ekibin kayıt sistemi olmaya çalışmadı ve ondan bunu istemek yanlış araçtan bunu istemek olur.

Claude Squad'ı şu durumda kullanın: terminal öncelikli bir geliştiriciyseniz, tek makinede farklı ajanlar karışımı çalıştırıyorsanız ve worktree'lerden ve tmux'ten vazgeçmeden hızlı bir geçiş aracı istiyorsanız. Başka bir şeye yönelin: çalışmaların başkalarına atanması ya da sizin klavyenizin başında oturmayan biri tarafından incelenmesi gerektiğinde.

Düz tmux artı git worktree'ler: sahip olduğunuz betikler

En dürüst DIY kurulumu aynı zamanda en eskisi: worktree oluşturan ve her ajan için bir tane olmak üzere tmux penceresi açan birkaç kabuk betiği. Şöyle görünüyor.

# one worktree and one branch per parallel unit of work
git worktree add ../app-auth    -b feature/auth
git worktree add ../app-billing -b feature/billing

# a named tmux window per agent, launched in its worktree
tmux new-window -n auth    -c ../app-auth    'claude'
tmux new-window -n billing -c ../app-billing 'claude'

Her özellik için iki komut ve paralel çalışan izole ajanlarınız var; her biri kendi dalında, her biri tek tuşla geçebileceğiniz etiketli bir pencerede. Bunu bir döngüye sarın ve bir düzine başlatabilirsiniz. Sizinle araçlar arasında hiçbir şey durmuyor. Her satırı okuyabilir, herhangi birini değiştirebilirsiniz ve yazma süresinden başka hiçbir maliyeti yok.

Belirli bir geliştirici tipi için bu sonsuza kadar doğru cevap ve bunu birinden vazgeçirmeye çalışmak yerine saygı duymaya değer. Tam olarak neyin çalıştığını anlıyorsunuz çünkü onu siz yazdınız. Satıcı yok, akışınızı bozan güncelleme yok, yanlış anda sızdıran soyutlama yok. İhtiyaçlarınız sabit ve kişiselse, sahip olduğunuz betikler kiraladığınız araçları yener.

Maliyet, kurulumunuz büyüdükçe ortaya çıkıyor ve özellik olarak değil bakım olarak beliriyor. Temizlik size bakıyor: bayat worktree'ler git worktree prune ve tmux kill-session temizliği rutininizin bir parçası olana kadar birikir. Adlandırma çakışmaları size bakıyor. Çöken bir ajan ölü bir pencere ve yarım kalmış bir dal bırakıyor ve bunu fark etmek size bakıyor. Ve hiçbiri makinenizden çıkmıyor, dolayısıyla bir ekip arkadaşı "ajanların bu hafta ne teslim etti" diye sorduğu anda tek cevap geri kaydırma tamponunuzda yaşıyor. Betikler verimliliğinizi ölçeklendiriyor. Sonucu paylaşma becerinizi ölçeklendirmiyorlar.

Düz tmux ve worktree betiklerini şu durumda kullanın: tam kontrol istiyorsanız, araçlarınıza sahip olmaktan keyif alıyorsanız ve işin izleyicisi sizseniz. Başka bir şeye yönelin: yazmayı hiç istemediğiniz bir ürüne benzemeye başlayan durum takibi, temizlik ve devir teslim mantığını yeniden inşa ettiğinizi fark ettiğinizde.

Yan yana: her DIY kurulumu neyi iyi yapıyor

Son iki satır bir eleştiri değil. Desenin kendisi bu. Bu araçların her biri tek makinede tek operatör için tasarlandı ve bu kapsam içinde iyiden mükemmele uzanıyorlar. Boş sütun üçünde de aynı ve iş artık yalnızca size ait olmadığı gün önemli olan da o sütun. Kategorinin daha geniş haritası için AI ajan orkestrasyonu genel bakışımıza göz atın.

Geçiş çizgisi: pencere yönetimi artık sorun olmaktan çıktığında

İşte belirti. "Aynı anda nasıl daha fazla ajan çalıştırırım" diye sormayı bırakıp DIY araçlarının cevaplayamadığı soruları sormaya başlarsınız:

• Ajanlarımın değişikliklerinden hangilerini birileri inceledi?
• Hasta olduğumda bir ekip arkadaşı nelerin yürürlükte olduğunu görüp devralabilir mi?
• Bu diff'i neden kabul edip şunu reddettiğimizin kaydı nerede?
• Hangi çalışmalar engelli ve neye bağlı ve ne kadar süredir?

Bunlar iş akışı soruları, çalışma zamanı soruları değil. Daha iyi bir geçiş aracı ya da daha şık bir diff görüntüleyici bunları cevaplamıyor çünkü eksik parça ekranınızda değil. İşin yaşaması için paylaşılan bir yer. Geçiş çizgisi budur: darboğazınızın pencere yönetiminden görünürlük, inceleme ve devir teslim yönetimine kaydığı gün.

Sharkly o çizginin ötesi için tasarlandı. Bağlamı, ilerlemeyi, engelleri, sonuçları ve insan incelemesini özel terminallere dağılmak yerine tek bir paylaşılan iş akışında, talepten yayına kadar görünür tutuyor. İş bölümü bilinçli: Claude Code, Codex ve benzeri araçlar yürütmeyi yapıyor; Sharkly ise bu araçlar arasında ekip düzeyinde atama, bağlı Bilgisayarlar, görev bağlamı, ilerleme, engeller, sonuçlar ve insan incelemesini yönetiyor. Zaten güvendiğiniz çalışma zamanlarını ve worktree'leri koruyorsunuz. Üzerine, işi birden fazla kişinin görmesini ve yönlendirmesini sağlayan katmanı ekliyorsunuz.

Güvence mekanizma kadar önemli. Sharkly'i benimsemek sürecinizi yeniden kurmanızı ya da araçlarınızdan vazgeçmenizi istemiyor. Kendi aboneliğinizi getiriyorsunuz: model kullanımı ekibinizin zaten çalıştırdığı araçlarda yapılandırılmış abonelikler ya da API anahtarları üzerinden devam ediyor. Bir Bilgisayar bağlıyorsunuz, Sharkly'i aynı depolara yönlendiriyorsunuz ve hiçbir şeyi yıkmadan işi yönlendirmeye başlıyorsunuz. Bunu yerel bir panoya karşı tartıyorsanız, Vibe Kanban alternatifi yazımız da aynı "elinizdekini koruyun" yolunu ele alıyor.

Aynı paralel iş akışı Sharkly'de nasıl görünüyor

DIY araçları her ajana bir worktree ve bir pencere veriyor. Sharkly her iş birimine bir Görev veriyor ve Ajanların da aynı şekilde izole worktree'lerde çalışmasını sağlıyor; tek farkla: sonuç geri kaydırma tamponunuzda kalmak yerine Göreve dönüyor.

Görev, Sharkly'deki ana iş birimi. Amacı, kapsamı, diff'i, tartışmayı ve incelemeyi tek bir paylaşılan kayıtta taşıyor. Bir Görevi bir Ajana atadığınızda Ajan onu üstleniyor, kendi izole worktree'sinde çalışıyor, typecheck ve testleri ve derlemeyi çalıştırıyor, ardından değişiklik özetini, doğrulama sonuçlarını ve bilinen sınırları o Göreve ekliyor. Bir sonraki bakan kişinin terminalinize ihtiyacı yok. Görevi açıyor.

En küçük kullanışlı sürüm bilinçli olarak sıkıcı. Bir Bilgisayar bağlayın, bir Ajan oluşturun ve ona düşük riskli bir Görev atayın; tıpkı ilk görev rehberimizin kurguladığı gibi. Oradan paralel hikâye, betiklerinizin istediği şekilde ölçekleniyor: birkaç Ajan hazır Görevleri üstlenip aynı anda çalışıyor, her biri izole, ön yüz, arka uç, hata düzeltme ve test kapsamı paralel ilerliyor. Bir duvar dolusu tmux penceresinden farkı, her çalışmanın bir kişiye atanabilir, sizden başka biri tarafından incelenebilir ve sonradan izlenebilir olması.

İnsan-ajan sözleşmesi, inceleme katmanının değerini kanıtladığı yer. Ajanlar araştırıyor, yürütüyor, test ediyor ve raporluyor. İnsanlar yön belirliyor, yetki veriyor ve sonucu kabul ediyor. Otomasyon, ekip muhakemesinin gerektiği yerde duruyor ve tam bağlam ile incelenebilir kanıtlarla bir teslimat döndürüyor. Bir DIY kurulumu ajanları çalıştırabilir. Bu sözleşmeyi tutamaz çünkü sizden başka birinin bir değişikliği kabul edeceği ya da reddedeceği paylaşılan bir yeri yok. Bu kapının mekaniğini isterseniz, Cursor arka plan ajanları notumuz benzer bir inceleme akışında geziniyor.

Ekiplerin kullandığı biçimde işlenmiş bir örnek. SH-312 gibi bir görev "genel API'ye hız sınırlaması ekle" diyor. Bir Ajan kapsamı şekillendiriyor, worktree'sinde çalışıyor, testleri çalıştırıyor ve Göreve bir özet ile diff'i döndürüyor. İnceleyiciniz SH-312'yi açıyor, kanıtları okuyor ve kabul ediyor ya da değişiklik istiyor. Tek başınızayken tüm bu döngü kafanızda ve tek bir terminalde yaşıyordu. Şimdi ekibin görebileceği bir yerde yaşıyor; ki geçiş yapmanın tüm amacı da bu.

Kim kalmalı, kim büyüdü

Yalnızca yukarıyı işaret eden bir karşılaştırma dürüst olmaz, o yüzden açık versiyonu: birçok kişi geçiş yapmamalı ve yukarıdaki araçlar onlar için doğru adres.

• Conductor'da kalın eğer Mac'te tek başına çalışan, paralel Claude Code çalışmalarını sakin bir pencerede isteyen ve bunları başkasının görmesi gerekmeyen bir geliştiriciyseniz. Bu işi temiz yapıyor ve sunucudan hiçbir şey istemiyor.
• Claude Squad'da kalın eğer terminalde yaşıyorsanız, farklı çalışma zamanları karışımı çalıştırıyorsanız ve kendi işiniz için worktree'ler ve tmux üzerinde hızlı bir geçiş aracı istiyorsanız. Güçlü bir tek operatörlü komuta merkezi.
• Düz tmux ve worktree betiklerinde kalın eğer tam kontrole değer veriyorsanız, iş akışınız sabitse ve çıktının tek izleyicisi sizseniz. İhtiyaçlar kişisel olduğunda sahip olunan araçlar kiralanan araçları yener.
• Şu durumda Sharkly'e geçin: iş artık yalnızca size ait olmaktan çıktığında; bir ekip arkadaşının bir çalışmayı incelemesi gerektiğinde, siz yokken birinin devralması gerektiğinde, bir yöneticinin neyin engellendiğini görmesi gerektiğinde ya da durum ve devir teslim mantığını elle yeniden inşa ettiğinizi fark ettiğinizde. Orkestrasyon genel bakışımız katmanların nerede buluştuğunu gösteriyor.

Tüm kategori için karar çifti kısa. Kısıt kendi makineniz ve kendi zamanınızsa bir DIY aracı kullanın. Kısıt ekibinizin ajanların ne yaptığına dair paylaşılan anlayışıysa bir orkestrasyon katmanı kullanın. Çoğu geliştirici solda başlar ve işin üzerinde ikinci bir kişinin adı göründüğü hafta karşıya geçer.

Gerçek dünya senaryoları

Olduğu yerde kalan tek başına geliştirici. Bir serbest çalışan geliştirici, Mac'te üç dört Claude Code ajanıyla müşteri özellikleri teslim ediyor. Conductor ya da Claude Squad tek başına yeterli ve bir ekip katmanı eklemek karşılığı olmayan bir yük olurdu. Kalmak doğru karar.

Çizgiyi yeni geçen iki kişilik ekip. Bir kurucu ve ilk mühendis, her biri kendi tmux betiklerini çalıştırıyordu. Hiçbiri diğerinin ajan işini ekran paylaşımı olmadan inceleyemiyordu. Çalışmaları Sharkly'de paylaşılan Görevlere taşımak, her ikisinin de diğerinin diff'ini açıp kabul etmesini ve birleştirmesini sağladı; üstelik ikisinin de zaten kullandığı çalışma zamanlarını değiştirmeden.

Bir ekibi standartlaştıran lider. Beş mühendisi olan bir teknik lider, herkesin biraz farklı bir worktree betiği olduğunu ve paylaşılan bir inceleme olmadığını fark etti. Paylaşılan Ajanlar ve ortak bir Görev akışı, beş özel kurulumu ekibin yeniden kullanabileceği tek bir iş akışına dönüştürdü; her mühendis kendi Bilgisayarını ve kendi model aboneliğini korudu.

SSS

Claude Squad ile Conductor arasındaki fark ne? Claude Squad, ajanları tmux ve git worktree'ler üzerinden yöneten ve birkaç çalışma zamanını destekleyen platformlar arası bir terminal uygulaması. Conductor ise Claude Code'u pencereli bir arayüzde çalıştırmaya odaklanan bir macOS masaüstü uygulaması. İkisi de her çalışmayı kendi worktree'sinde izole ediyor; ayrım terminale karşı yerel uygulama ve platformlar arasına karşı yalnızca Mac.

Zaten git worktree kullanıyorsam Claude Squad ya da Conductor'a ihtiyacım var mı? Şart değil. İkisi de aynı worktree ilkel yapısı üzerine kolaylık. Birkaç tmux ve git worktree komutu yazmakta rahatsanız, düz betikler size aynı izolasyonu daha fazla kontrolle verir. Araçlar size yeni bir yetenek değil, ergonomi ve temizlik satın alır.

Bu DIY araçları ekip incelemesini halledebilir mi? Hayır ve bunu iddia da etmiyorlar. Conductor, Claude Squad ve tmux betikleri durumu tek makinede tek operatör için tutuyor. Paylaşılan inceleme, başka bir kişi tarafından kabul ve kalıcı bir karar kaydı, yerel bir çalıştırıcıda değil bir orkestrasyon katmanında yaşayan iş akışı özellikleri. Bu ayrım için Vibe Kanban alternatifi yazımıza bakın.

Sharkly, Claude Code ya da Claude Squad'ın yerini alıyor mu? Hayır. Sharkly, Claude Code'un, Codex'in ya da diğer yürütme araçlarının yerini almıyor. Ekibinizin zaten kullandığı araçların etrafına paylaşılan Görev, Bilgisayar, bağlam, kontrol ve inceleme katmanını ekliyor. Çalışma zamanlarınızı ve worktree'lerinizi koruyup üzerine ekip düzeyinde görünürlük kazanıyorsunuz.

Sharkly'e geçmek git worktree'lerden vazgeçmek anlamına mı geliyor? Hayır. Sharkly de Ajanları izole worktree'lerde çalıştırıyor, yani güvendiğiniz izolasyon yerinde kalıyor. Değişen şey sonucun nereye gittiği: özel bir terminal tamponu yerine paylaşılan bir Göreve dönüyor.

Geçiş yaptığımda model kullanımımı ve maliyetlerimi nasıl koruyorum? Kendi aboneliğinizi getiriyorsunuz. Model kullanımı, ekibinizin bağladığı araçlarda yapılandırılmış abonelikler ya da API anahtarları üzerinden devam ediyor ve model kotası bu araçlara, planlara ve API hesaplarına bağlı. Sharkly koordinasyon katmanını ekliyor, yeni bir faturalama ilişkisi değil.

Çizgiyi geçmeye hazır mısınız? Sharkly'i indirin, bir Bilgisayar bağlayın ve gerçek bir gereksinimi tek bir Ajana atayın. Zaten güvendiğiniz çalışma zamanlarını ve worktree'leri koruyun ve işin tüm ekibinizin görebileceği bir yere dönmeye başlamasına izin verin. Belgeler her kavramı docs.sharkly.ai adresinde daha derinlemesine ele alıyor.